မေန႕က ဆံုးျဖတ္ၿပီးတဲ့ အထိကို က်မ ဒိြဟေတြနဲ႕ ေတြေ၀တဲ့ စိတ္နည္းနည္းက်န္ေနပါတယ္။
ဒီမနက္ေတာ့ အစည္းအေ၀းလုပ္ေနတဲ့ အခ်ိန္ သူ႕ကို က်မ ထိုင္ၾကည့္ေနခဲ့တယ္။ ခါတိုင္း သူ႕ရဲ႕ မ်က္ႏွာ သူ႕ အမူအရာေတြကို က်မ အဲဒီေလာက္ သတိထားၿပီး မၾကည့္ခဲ့ဖူးဘူး။
က်မ မႏွစ္သက္တဲ့ သူ႕ရဲ႕ အမူအက်င့္ေတြဆိုရင္ က်မစိတ္ထဲ အရွဳပ္ခံၿပီး ထည့္မထားခဲ့ဘူး။ သူနဲ႕ ပတ္သက္တဲ့ ေကာင္းတာေလးေတြ ခ်စ္စရာေလးေတြကိုပဲ စိတ္ထဲ သိမ္းထားခဲ့တာ။ အခုေတာ့ သူကို ေစေစ့ၾကည့္ေလ သူ႕မွာ က်မ မႏွစ္သက္တာေတြ မ်ားေလဆိုတာ သိလာခဲ့တယ္။ သူမ်ားေတြနဲ႕ ယွဥ္ရင္ သာမန္ထက္ ပိုေတာ္ေနေတာ့ သူမွာ သူ႕ကိုယ္သူ နည္းနည္း ဂုဏ္ယူေနတဲ့ ပံုစံေတြရွိတယ္။ အထူးသျဖင့္ English လိုေျပာတဲ့အခ်ိန္ဆိုရင္ သူ႕မ်က္ႏွာအမူအယာက ေတာ္ေတာ္ေလး ၾကည့္မရခ်င္စရာေကာင္းတယ္။
၀က္သား၊ ၀က္ဆီႀကိဳက္တတ္လြန္းတဲ့ သူ႕မွာ အဆီပိုေတြလည္း အမ်ားႀကီးပဲ။ ဘီယာေသာက္ထားလို႕ ဗိုက္လည္းထြက္ေနေသးတယ္။
စိတ္ရွဳပ္လို႕ဆိုၿပီး ကတုံးတုံုးထားလို႕ မ်က္ႏွာ၀ိုင္း၀ိုင္း မဲမဲႀကီးလဲ ရွိေသးတယ္။
ေျခေထာက္ကို ဘယ္ေတာ့မွ အခ်ိန္ယူၿပီး မေဆးလို႕ သူ႕ေျခေထာက္ညစ္ညစ္ေပေပကိုလည္း ပိုင္ဆိုင္ထားေသးတယ္။
အခုတစ္ေလာဆို ေဆာင္းတြင္းေအးလို႕ ညေန အိမ္ျပန္ရင္ ေရမခ်ဳိး မ်က္ႏွာမသစ္ သြားမတိုက္ပဲ အိပ္တတ္ေသးတယ္။
ေနာက္တစ္ခုက ေဒါသထြက္လည္း ျမန္တယ္။ စိတ္ျမန္လက္ျမန္နဲ႕ တစ္ခ်ိန္လံုး ေဒါသေတြထြက္ ပူေလာင္ေနတတ္တဲ့ သူေပါ့။ ဖုန္းေခၚမရရင္ ဖုန္းနဲ႕ ရန္ျဖစ္တယ္။ ခလုပ္တိုက္ရင္ ေလွကားနဲ႕ ရန္ျဖစ္တယ္။ ဆိုင္ကယ္ဆီကုန္ရင္ ဆိုင္ကယ္နဲ႕ ရန္ျဖစ္တယ္။
သူဆီမွာ အခ်ိန္မေရြးေပါက္ကဲြစရာ တစ္ခုခုေတာ့ ရွိေနတာပဲ။
ဒီသံုးႏွစ္အတြင္းမွာ သူဟာ တစ္ျဖည္းျဖည္း ၾကမ္းတမ္းတဲ့ လူတစ္ေယာက္ျဖစ္လာတယ္။ စစခ်င္းတုန္းကေတာ့ သူဟန္ေဆာင္ၿပီး က်မကို ေပ်ာ့ေပ်ာင္းေနတာ ျဖစ္ႏိုင္တယ္။ အခုေတာ့ သူဟာ က်မနဲ႕ဆို ေပ်ာ့ေပ်ာင္းသာယာတဲ့ သူတစ္ေယာက္ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ တစ္ျခားသူေတြနဲ႕ ခ်ဳိသာေနေပမယ့္ က်မကိုဆို တစ္ထစ္ရွိ သူေအာ္မယ္ ေဟာက္မယ္ ျဖစ္လာတယ္။ စိတ္ဆိုးမယ္။ ေဒါသထြက္မယ္။ စိတ္မရွည္ျဖစ္မယ္ ျဖစ္လာေရာ။
က်မအတြက္ သူဟာ တစ္စိတ္တစ္ပိုင္း ေၾကာက္ရြံ႕စရာလူတစ္ေယာက္ ျဖစ္ျဖစ္လာတယ္။ က်မဘာလုပ္လုပ္ သူစိတ္ဆိုးမွာ စိုးရိမ္လာရတယ္။ မေၾကာက္တဲ့ပံု ဖမ္းၿပီး ခပ္တည္တည္ပဲ က်မေနပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ မသိစိတ္မွာ သူရဲ႕ ေဒါသကို ေၾကာက္ေနတယ္။ သူ႕မွာ က်မကို လြမ္းမိုးႏိုင္တဲ့ စိတ္စြမ္းအင္ တစ္ခုရွိေနသလိုပဲ။
တစ္ခုခုလုပ္မယ္ဆိုတိုင္း အေသးအမြားေလးက အစ က်မ သူ႕ကိုပဲ အားကိုးမိတယ္။ တိုင္ပင္မိတယ္။ သူ႕ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကိုပဲ ေစာင့္ေနမိတယ္။ ဒါေတြဟာ သူ႕ကို ၀န္ပိေစသလို က်မကိုလည္း Self confident က်လာေစတယ္။ ဘယ္အခ်ိန္မွာ စျဖစ္သြားလဲမသိေပမယ့္ က်မသတိထားမိတဲ့ အခ်ိန္မွာ က်မဟာ ေလာင္းရိပ္မိေနၿပီဆိုတာပါပဲ။
သူနဲ႕ က်မ မတူညီတဲ့ အခ်က္ေတြ အမ်ားႀကီးရွိတယ္။ အစားအစာႀကိဳက္တတ္တာခ်င္း မတူဘူး။ သူက အဆီမ်ားတဲ့ ျမန္မာဟင္းေတြႀကိဳက္တယ္။ က်မက ထမင္းေတာင္ သိပ္မႀကိဳက္တဲ့လူစား။ ေခါက္ဆဲြျပဳတ္နဲ႕ ျဖစ္ျဖစ္၊ အာလူးျပဳတ္နဲ႕ ျဖစ္ျဖစ္၊ ေပါင္မုန္႕နဲ႕ ျဖစ္ျဖစ္ ေနတတ္တဲ့သူမ်ဳိး။ ၿပီးေတာ့ မီးဖိုေခ်ာင္အလုပ္ကို အပိုအလုပ္လို႕ ထင္တဲ့သူမ်ဳိး။
က်မခ်က္တတ္တဲ့ ဟင္းေတြနဲ႕ သူႀကိဳက္တတ္တဲ့ ဟင္းေတြက တူမေနဘူး။ သူက က်မခ်က္တာေတြကို လိုက္ႀကိဳက္ေပးခဲ့ပါတယ္။ က်မကသာ သူႀကိဳက္တဲ့ ဒညင္းသီး၊ ဆူးပုတ္ေတြကို လိုက္မႀကိဳက္ခဲ့တာ။
သူနဲ႕ က်မ မတူညီတဲ့ အခ်က္ေတြမွာ အဲဒီတစ္ခုလည္းပါတယ္။ သူက သူခ်စ္တဲ့သူ အႀကိဳက္လိုက္ေနႏိုင္ေအာင္ အတင္းလိုက္ႀကိဳးစားခ်င္တယ္။ က်မက သူျဖစ္တည္မွဳအတိုင္းေလးပဲ ခ်စ္ခ်င္တယ္။ သူ က်မႀကိဳက္တာေတြ လိုက္မႀကိဳက္လို႕ က်မ သူ႕အေပၚမွာ ခ်စ္တဲ့စိတ္ ေလွ်ာ့သြားမွာ မဟုတ္ပါဘူး။
က်မလိုခ်င္တဲ့ လက္တဲြေဖာ္ဟာလည္း က်မ ျဖစ္တည္မွဳေလးအတိုင္း က်မကို ခ်စ္ေနေစခ်င္တယ္။ သူက က်မကို တစ္ကိုယ္ေကာင္းဆန္တယ္လို႕ စြတ္စဲြတယ္။ သူဘက္က ၾကည့္ရင္ေတာ့ အဲဒီအတိုင္းေပါ့ေနာ္။ က်မက က်မအက်င့္ေတြကို သူ႕ႀကိဳက္ဖို႕ အတြက္ အကုန္လံုး လိုက္မျပင္ခဲ့ဘူး။
က်မႏိုင္သေလာက္ေလး က်မ ေျပာင္းလဲေပးခဲ့တယ္။ သူက အဲဒီထက္ပိုၿပီး ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့တယ္။ သူ႕ကို က်မ တစ္ခါမွ ဟိုဟာမလုပ္နဲ႕ ဒီဟာမလုပ္နဲ႕ မေတာင္းဆိုခဲ့ေပမယ့္ သူကေတာ့ က်မေပ်ာ္ဖို႕အတြက္က သူမေပ်ာ္လည္း လိုက္လုပ္ခဲ့တဲ့ အရာေတြရွိခဲ့တယ္။
အဲဒါေၾကာင့္လည္း သူ႕စိတ္မွာ ဒါဏ္ရာေတြရလာခဲ့တယ္။ က်မကက်ေတာ့ သူ႕အတြက္ မစဥ္းစားဘူး။ သူပဲ အျမဲ က်မအတြက္ စဥ္းစားေပးရတယ္။ က်မက သူ႕ကို ထည့္မတြက္ခဲ့ဘူးလို႕ သူထင္ခဲ့တယ္။ သူ႕ဘက္ကၾကည့္ရင္ သူမွန္ခဲ့ၿပီးေတာ့ က်မဘက္က ၾကည့္ရင္ က်မ မွန္ခဲ့တယ္။
ဒီလိုနဲ႕ ခံယူခ်က္၊ ႀကီးျပင္းခဲ့တဲ့ ပတ္၀န္းက်င္၊ အေတြးအေခၚ၊ အယူအဆ၊ တန္ဖိုးထားမွဳခ်င္း ကြာျခားလြန္းနတဲ့ က်မတို႕၂ေယာက္ဟာ ပတ္၀င္းက်င္ အသိုင္းအ၀ိုင္းၾကားက တားတဲ့ၾကားထဲက အခ်စ္တစ္ခုနဲ႕ ဘ၀ကို တည္ေထာင္ဖို႕ အတင္းစြတ္ႀကိဳးစားခဲ့ၾကတာ ရက္ေပါင္း ၉၇၄ ရက္အတြင္းမွာ အက္ေၾကာင္းေတြက က်မတို႕ရဲ႕ ေပ်ာ္ရြင္သာယူတဲ့ အိမ္ေထာင္ေရးေလးကို ျပန္ဆက္မရေအာင္ ၿပိဳကဲြသြားေစပါေတာ့တယ္။
သူ႕ဘက္မွာလည္း က်မနဲ႕ က်န္တဲ့ ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္လံုးကို ရင္ဆိုင္ၾကဖို႕ ယံုၾကည္ခ်က္မရွိေတာ့ သလို၊ က်မဘက္ကလည္း က်မကို အႀကိမ္ႀကိမ္ လွည့္ဖ်ားခဲ့တဲ့ သူ႕ကို ဘ၀တစ္ခုလံုး ဆက္ၿပီးပံုအပ္ထားဖို႕ ယံုၾကည္ခ်က္ မရွိေတာ့တာ အမွန္ပါပဲ။
ဒီလိုနဲ႕ က်မတို႕၂ေယာက္ၾကားက ေမတၱာတရားေတြက တစ္ျဖည္းျဖည္းေပ်ာက္ဆံုးလာခဲ့တယ္။
တကယ္လို႕သာ တတိယလူသာ က်မတို႕ ၾကားမွာ ေပၚမလာခဲ့ရင္ က်မတို႕ အက္ကဲြေၾကာင္းေလးေတြကို ျပန္ျပင္ဖို႕ ဒီထက္ပိုၿပီး အခြင့္အေရးနဲ႕ အခ်ိန္ ရခဲ့လိမ့္မယ္လို႕ က်မထင္ပါတယ္။ တတိယလူေပၚလာတဲ့ အခ်ိန္မွာ က်မဟာလည္း လံုး၀ကို လဲျပိဳက်ၿပီး သူဘာျဖစ္ေနလဲ ဂရုစိုက္ႏိုင္တဲ့ အေနအထားမွာ မရွိေတာ့ပါဘူး။
က်မဟာ မိန္းမ မဆန္တဲ့ မိန္းခေလး တစ္ေယာက္ျဖစ္ေနေပမယ့္ ဒီကိစၥမွာေတာ့ မိန္းခေလးတစ္ေယာက္လိုပဲ တုံျပန္ျဖစ္ပါတယ္။ က်မဟာ သာမန္မိန္းခေလးနဲ႕ သိပ္မကြာျခားတဲ့ မိန္းမတစ္ေယာက္ပါ။
ဆက္ရန္
No comments:
Post a Comment